تهنیت دادن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ دَ] (مص مرکب)تهنیت گفتن. مبارکباد گفتن :
صائبا چون دهمت تهنیت نوروزی
کز تو نوروز کند کسب جهان افروزی.
صائب (از آنندراج).
تهنیت فتح چون دهم که گرفتی
قلعهء بهمان کس و حصار فلان را.
والهء هروی (ایضاً).
رجوع به تهنیت و دیگر ترکیبهای آن شود.