تهی خیز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ / تِ / تُ] (ص مرکب)کاواک. خالی :
چون دهن تیغ درم ریز باش
چون شکم کوس تهی خیز باش.نظامی.
رجوع به تهی و دیگر ترکیبهای آن شود.