«لغت نامه دهخدا»
(ع مص) متایسه. مزاولت و مکالبت و مدافعت نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج). تایس متایسه و تیاساً. رجوع به متایسه شود. (ناظم الاطباء). تایس قرنه متایسه و تیاساً؛ مارسهُ. یقال: بینهم متایسه و تیاس. (الاساس، بنقل اقرب الموارد).