«لغت نامه دهخدا»
[قَ] (ع مص) (از «ت وق») تاق توقاً و تؤقاً و تیاقهً و توقاناً؛ آرزومند کسی شدن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از آنندراج).