تیاسان

«لغت نامه دهخدا»

[تَیْ یا] (اِخ) دو ستاره است. (منتهی الارب، از آنندراج)(1) (ناظم الاطباء). نجمان. (قاموس، از ذیل اقرب الموارد).
(1) - در منتهی الارب چاپ اخیر تهران تیسان باین معنی آمده و چنین پیداست که صاحب آنندراج از نسخهء مصحح دیگری نقل کرده است.