«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ] (اِ مصغر) دیگ سرگشادهء کوچک باشد. (برهان). مصغر تیان. دیگ کوچک سرگشاده. (ناظم الاطباء). تیان خرد. تیان کوچک. دیگی که سر گشاده تر از بن دارد. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا).