تیرته

«لغت نامه دهخدا»

[تی تِ] (اِخ)(1) شاعر غنائی یونان در قرن 7 ق.م. است. او با سرودهای خود شجاعت و جسارت اسپارتی ها را در جنگ دوم مسنیه(2) تجدید کرد. (از لاروس). رجوع به تیرتئوس شود.
(1) - Tyrtee.
(2) - Messenie.