تیر فلک

«لغت نامه دهخدا»

[رِ فَ لَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تیر چرخ و کوکب عطارد. (ناظم الاطباء). تیر گردون :
از نعش هدی تختش وز تیر فلک میل
وز قوس قزح زیجش وز ماه سطرلاب.
خاقانی.
رجوع به تیر (عطارد) و تیر گردون شود.