تیریه

«لغت نامه دهخدا»

[یَ] (اِ) بَستو. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 500). این کلمه شبیه است به کلمهء تیره که امروز در قزوین و پاره ای جاهای دیگر به دیگ سفالین گویند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
کرد از بهر ماست تیریه خواست
زآنکه درویش بود عاریه خواست.
شهید (لغت فرس اسدی ایضاً).