تیز

«لغت نامه دهخدا»

[یَزز] (ع اِ) سخت الواح. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). شدیدالالواح(1) از گور خران یا خران. (از ذیل اقرب الموارد).
(1) - استخوان ها.