تیزچنگال

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (ص مرکب) تیزچنگل. تیزچنگ :
چنان اندیشد او از دشمن خویش
چو(1) باز تیزچنگال از کراکا.دقیقی.
یعنی دَدَگان مرا به دنبال
هستند سگان تیزچنگال.نظامی.
عقابان تیزچنگالند و بازان آهنین پنجه
ترا باری چنین بهتر که با عصفور بنشینی.
سعدی.
رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.
(1) - ن ل: که باز.