«لغت نامه دهخدا»
[تَیْ یَ] (ع مص) رجل تیعان؛ مرد شتابنده بسوی بدی و یا بسوی هر چیز که باشد. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). رجوع به تیع شود.