«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تَ یَ] (ع مص) قی از دهن بیرون آمدن. (تاج المصادر بیهقی). بیرون آمدن قی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) (از اقرب الموارد). || روان شدن مایع. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || طی کردن راه. || شتافتن بسوی کسی و رفتن. || به پارهء نان برداشتن روغن را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از ذیل اقرب الموارد). || گرفتن چیزی را یا کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد).