تیغ آورد

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (ن مف مرکب) آوردهء تیغ. محصول جنگ. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). غنیمت جنگی :
در جهان امروز بردابرد تست
دولت و اقبال تیغ آورد تست.
ظهیر فاریابی (یادداشت ایضاً).