تیغ آرای

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) در صفات دست. (آنندراج). ماهر و چابک در شمشیر زدن :
بار سر کردی ز گردن دور دشمن را به تیغ
بار گردن گشت اکنون دست تیغ آرای من.
علی خراسانی (از آنندراج)