تیفوئید

«لغت نامه دهخدا»

[فُ] (فرانسوی، اِ)(1) حصبه. مطبقه. (از فرهنگ فارسی معین). از امراض عفونی و ساری که به سبب وجود میکروب و ایجاد زخمهای دگمه ای شکل در روده تشخیص داده میشود. و با تیفوس مشابهت دارد و در جوانان بیشتر مشاهده میشود. و تب این بیماری در سه مرحله متغیر است. مرحلهء اول که چهار تا پنج روز طول می کشد و سپس حرارت بدن بیمار تا چهل درجهء سانتی گراد می رسد و در اینحال در حدود 15 روز باقی می ماند و سپس به تدریج و بطور آرام حرارت پایین می آید و دورهء نقاهت آن طولانی است و در دوران بیماری، بیمار باید غذای مایع بخورد... (از لاروس).
(1) - Typhoide.