تیفه

«لغت نامه دهخدا»

[فِ] (اِخ)(1) در افسانه های قدیم یونان سردستهء غولانی بود که به آسمان حمله ور شده بودند. و تیفه بوسیلهء ژوپیتر گرفتار صاعقه و معدوم گردید. (از لاروس). رجوع به قاموس الاعلام ترکی ذیل کلمهء تیفیوس شود.
(1) - Typhee.