تیمچه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مصغر) به لهجهء مرکزی از «تیم» + «چه» (پسوند تصغیر) کاروانسرای کوچک. (حاشیهء برهان چ معین). مصغر تیم؛ کاروانسرای کوچک. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ فارسی معین). سرایی دارای چند دکان که تاجران در آن داد و ستد کنند. (فرهنگ فارسی معین). فرهنگستان ایران این کلمه را بجای پاساژ(1) پذیرفته است : و تیمچه های بازار و مدرسهء فارجک و تیم کفشگران و... همه بسوخت. (تاریخ بخارا ص 113). رجوع به تیم واژه های نو فرهنگستان ایران شود.
(1) - Passage.