«لغت نامه دهخدا»
(اِ)(1) غده ای فرد که در جلو قصبه الریه و در عقب استخوان جناغ سینه واقع است و از دو لب چپ و راست تشکیل شده است. این غده صاف و رنگش در جنین گلی ولی در کودک خاکستری است. غدهء مذکور در سن بلوغ به نهایت نمو خود می رسد. ولی از آن به بعد کوچک میشود. و در سن کهولت از بین می رود. وجود این غده موجب مساعد کردن نمو بدن است و فقدانش نمو را متوقف می سازد. (فرهنگ فارسی معین). (1) - Thymus.