«لغت نامه دهخدا»
[لِ ثَ تُلْ اَ] (ع اِ مرکب)سنگ پارهء پیوسته به کوه (یعنی جای مرتفع) که دو سنگ پارهء دیگر در جنب آن گذاشته دیگ بر آن نهند. || مردی که آتش فتنه از او خیزد. اصل فتنه. ریشهء فساد. یقال: هو ثالثه الاثافی، فیمن یَتَّقِدُ منه نار الفتنه و الداهیه. || کوه. جبل. و نیز رجوع به اثافی شود.