ثأودوسیوس

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ اُ] (اِخ)(1) اسکندرانی. از اطبائی است که کتب جالینوس را جمع و تفسیر کرده است. او بر دین مسیح بود(2).
(1) - Theodose. (2) - عیون الانباء ج1 ص153.