«لغت نامه دهخدا»
[ثَ لَ بَ] (اِخ) ابن حاطب. (در کتاب الاصابه، ابن ابی حاطب). صحابی انصاری است. وی درک غزوهء بدر کرد و تا گاه خلافت عثمان بزیست. او از رسول صلوات الله علیه درخواست تا دعا کند که خدای تعالی او را مال فراوان عطا فرماید و رسول (ص) در حق وی دعا کرد و او صاحب اموال و گله های مواشی شد و آنگاه که عامل صدقات برای اخذ زکوه نزد وی شد او از دادن صدقه امتناع ورزید و چون این خبر برسول برداشتند فرمود یاویح صدقه! یاویح صدقه! و آیت، و منهم من عاهدالله لئن آتانا من فضله (قرآن 9/75). الخ. در حق وی فرود آمد، و او چون این آیت بشنید نزد رسول شد و صدقات خویش، پیش کشید و آنحضرت صدقهء وی قبول نفرمود و بزمان ابی بکر و عمر و عثمان نیز خلفا صدقهء او نپذیرفتند. (قاموس الاعلام). مقریزی او را از بنی امیه بن زید و منافق و از اصحاب مسجد ضرار شمرده است(1). (1) - امتاع الاسماع ج1 ص543 و 480 و 482. و کتاب الاصابه، چ مصر، سنهء 1323 ج1 ص206.