«لغت نامه دهخدا»
[ثُ] (ع اِ) چوب خوشهء خرما. || پشیزهء سر خرما یا آنچه بدان قمع خرما ملصق باشد. چوب خوشهء انگور و خرما که دنبالهء انگور و خرما بدان پیوسته است. || انگور که به چوب خوشه متصل باشد. || چوب خوشهء بی انگور، ج، ثفاریق؛ او را ثفروقی نیست، نیست او را چیزی.