ثقلان

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ قَ] (ع اِ) تثنیهء ثَقَل. ثقلین. || آدمی و پری. آدمیان و پریان. انس و جن :
شمس الوزراء احمد عبدالصمد آن کو
شمس الوزراء نیست که شمس ثقلان است.
منوچهری.
|| سید ثقلان؛ رسول اکرم صلوات الله علیه :
زانکه تو هم نام سید ثقلانی
مادح هم نام سیدالثقلانم.سوزنی.