«لغت نامه دهخدا»
[ثُ] (ع مص) ثقابت. ثَقب. || روشن شدن ستاره. || افروخته شدن. || دمیدن بوی. || نافذ رای گردیدن. || بسیارشیر شدن شتر. (تاج المصادر بیهقی).