ثماله

«لغت نامه دهخدا»

[ثُ لَ] (ع اِ) بقیهء آب و طعام در شکم. || باقی آب در تک حوض و خنور. || کف شیر. سر شیر. || لیف سرسبوی. ج، ثُمال.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر