مستأجر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَءْ جَ] (ع ص) نعت مفعولی از مصدر استئجار. رجوع به استئجار و استیجار شود. || به مزد گرفته شده. مزدور.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر