«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَءْ یِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استئیاک. || انبوه و درهم پیچیده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استئیاک شود.
