«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بَءْ] (ع ص) نعت مفعولی از مصدر استباء. خمر که برای نوشیدن خریده باشند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). رجوع به استباء شود.
