«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ تِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استبتال. قلمه ای که از خرمابن جدا شده باشد. (اقرب الموارد). نهال از درخت مستغنی شونده. (منتهی الارب). رجوع به استبتال شود.