«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بِذذ] (ع ص) نعت فاعلی از استبذاذ. به معنی مستبد است. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). خودرأی. خودکامه. رجوع به استبذاذ و مستبد شود.
