«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ هِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استبهام. امر مستبهم؛ کار بسته و مشتبه و مغلق. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استبهام شود.
