«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بِءْ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استباء. خریداری کنندهء خمر برای نوشیدن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). رجوع به استباء شود.
