«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بِ] (ع ص) نعت فاعلی از استتباع. خواهان پس روی و پیروی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). پیروی کردن خواهنده. (آنندراج). || پیروی کننده. (غیاث) (آنندراج). رجوع به استتباع شود.