«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ تَ] (ع اِ) محل استتار. محل پنهان شدن. پنهان جای و جای امن و پناه. (ناظم الاطباء). رجوع به استتار شود : عنان بگردانید و در مستتر آجام طبرستان روی به خراسان نهاد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص380).