«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استثمار. یابندهء ثمر. (اقرب الموارد). || باعث شونده که چیزی ثمر و بر دهد. (اقرب الموارد). رجوع به استثمار شود.
