«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استثابه. || باز پس گیرندهء مال. (اقرب الموارد). || پاداش خواهنده از کسی. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || آنکه ثواب می کند. (ناظم الاطباء). رجوع به استثابه شود.