مستثناه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ] (ع ص) مؤنث مستثنی که نعت مفعولی است از مصدر استثناء. ج، مستثنیات. رجوع به مستثنی و استثناء شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر