«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ حِط ط] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استحطاط. چیزی کم کردن خواهنده. (منتهی الارب). آنکه پائین آوردن قیمت چیزی را بخواهد. (اقرب الموارد). رجوع به استحطاط شود.