«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ قَ] (ع ص) نعت مفعولی از مصدر استحقار. خوارداشته. خوارشده. حقیرشده. حقیر داشته شده. (اقرب الموارد). رجوع به استحقار شود.
