«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استحلاس. لازم گیرنده جای را. (منتهی الارب). لازم گیرنده که از جنگ دست نمی کشد و یا کسی که جای خود را ترک نمی کند. (اقرب الموارد). رجوع به استحلاس شود.