«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مِ] (ع ص) نعت فاعلی از استحمال. شهر مستحمل؛ ماهی که مردم را در مشقت دارد تا پایان یابد. (اقرب الموارد). ماه دارندهء مردم در مشقت. (منتهی الارب). رجوع به استحمال شود.