«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ نِ] (ع ص) نعت فاعلی از استحناط. دشمن و کینه دار: هو مستحنط اِلَیَّ؛ او با من سر دشمنی و کینه دارد. (اقرب الموارد). رجوع به استحناط شود.
