مستخس

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ خِس س / مُ تَ خَس س](ع ص) فرومایه و کمینه و زشت روی. (منتهی الارب). زشت روی. (اقرب الموارد). رجوع به استخساس شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر