مستخلفین

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ لَ] (ع ص، اِ) جِ مستخلف (در حالت نصبی و جری). به جانشینی قرار داده شدگان : آمنوا بالله و رسوله و أنفقوا مما جعلکم مستخلفین فیه. (قرآن 57/7). و رجوع به مستخلف و استخلاف شود.