«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ هِ] (ع ص) نعت فاعلی از استسهال. آسان و سهل شمرنده کاری را. (اقرب الموارد). آسان گرداننده. (منتهی الارب). رجوع به استسهال شود.
