مستشرف

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ رَ] (ع ص) نعت مفعولی از استشراف. رجوع به استشراف شود. || مرتفع. گرانبها. قیمتی :
کالهء معیوب و قلب کیسه بر
کالهء پر سود و مستشرف چو در.
مولوی (مثنوی).