«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص) نعت فاعلی از استضراع. خوار و حقیر، و زاری و الحاح کننده. (منتهی الارب). تضرع کننده. (اقرب الموارد). رجوع به استضراع شود.