«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ عَ] (ع ص، اِ) جِ مستضعف (در حال نصبی و جری). ناتوانان. ناتوان شمرده شدگان : و مالکم لاتقاتلون فی سبیل الله و المستضعفین من الرجال و النساء. (قرآن 4/75). قالوا کنا مستضعفین فی الارض. (قرآن 4/97). الا المستضعفین من الرجال و النساء و الولدان لایستطیعون حیله و لا یهتدون سبیلا. (قرآن 4/98). و یستفتونک فی النساء قل الله یفتیکم فیهن... والمستضعفین من الولدان. (قرآن 4/127).رجوع به مستضعف و استضعاف شود.