مستطعم

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ عَ] (ع ص) نعت مفعولی از استطعام. || مستطعم الفرس؛ پتفوز اسب. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استطعام شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر